W świecie znaków BHP i PPOŻ mamy dwa podstawowe rodzaje oznakowania: pionowe i poziome. I choć brzmi to jak temat z lekcji geometrii, różnice mają ogromne znaczenie w codziennym funkcjonowaniu każdej firmy – od magazynu po halę produkcyjną, od sklepu po biuro.

 

Po pierwsze: pionowe, czyli tabliczki, znaki i naklejki na ścianie

Oznakowanie pionowe to wszystko to, co widzimy na wysokości wzroku lub powyżej – klasyczne tablice BHP, znaki ewakuacyjne, naklejki z instrukcjami PPOŻ, czy tabliczki informujące o umiejscowieniu gaśnicy. Ich zadaniem jest szybkie przekazanie informacji – gdzie uciekać, czego nie dotykać, gdzie nie wchodzić.

 

Najczęściej spotykane pionowe oznaczenia to:

• Znaki ewakuacyjne – zielone, informujące np. o wyjściu ewakuacyjnym.

• Znaki zakazu i ostrzegawcze – np. „Nie dotykać!” lub „Uwaga! Śliska podłoga”.

• Oznaczenia PPOŻ – pokazujące lokalizację gaśnicy, hydrantu czy przycisku alarmowego.

Pionowe oznakowanie działa świetnie, ale tylko wtedy, gdy jest dobrze widoczne. Wysokie regały, maszyny czy drzwi mogą je zasłaniać – i tu wchodzi do gry poziome.

 

Po drugie: poziome, czyli wszystko na podłodze

Poziome oznakowanie to prawdziwy bohater przestrzeni roboczych. Są to linie, strzałki, piktogramy i kolory namalowane lub naklejone bezpośrednio na podłodze. Ich zadaniem jest organizacja przestrzeni i zapewnienie bezpieczeństwa na poziomie stóp – dosłownie.

Najczęściej stosowane poziome oznaczenia:

• Drogi ewakuacyjne i transportowe – wyznaczają trasy dla pieszych i wózków widłowych.

• Strefy bezpieczeństwa – oznaczają miejsce składowania, palety, strefy niebezpieczne.

• Oznaczenia przed maszynami – przypominające: „Nie podchodź zbyt blisko” albo „Tu nie stój”.

Poziome oznakowanie jest niezastąpione w magazynach, halach i warsztatach. Ma jedną zaletę: nikt go nie przegapi, bo każdy musi patrzeć pod nogi – zwłaszcza, gdy niesie coś ciężkiego.

 

Po trzecie: kiedy trzeba je łączyć?

Czasem samo pionowe oznakowanie nie wystarczy. Czasem też samo poziome może zawieść. Przykłady?

• Wyjścia ewakuacyjne – znak na ścianie + zielona linia prowadząca do drzwi.

• Miejsce na gaśnicę – tabliczka + czerwona ramka lub piktogram na podłodze.

• Strefy niebezpieczne – znak ostrzegawczy + żółto-czarna taśma wokół maszyny.

Dlaczego warto łączyć oba typy? Bo razem zwiększają widoczność i zmniejszają ryzyko, że ktoś coś przegapi. Pion daje informacje z daleka, poziom kieruje bezpośrednio nogi (lub koła wózka) we właściwe miejsce.

 

Częste błędy przy stosowaniu oznakowania:

• Znaki pionowe zawieszone za wysoko – nikt nie patrzy pod sam sufit.

• Piktogramy na podłodze startują się już po miesiącu – brak konserwacji.

• Brak spójności – znak pokazuje jedno, linia na podłodze drugie.

• Stare, nieczytelne oznaczenia – jak w muzeum, a nie w nowoczesnym magazynie.

 

Na koniec: czy istnieją normy?

Oczywiście! I choć nie będziemy tu cytować numerów rozporządzeń (uff!), warto pamiętać, że:

• Znak ma być widoczny z odpowiedniej odległości – jego wielkość musi być dostosowana do warunków.

• Nie wolno zakrywać oznaczeń – nawet chwilowo!

• Oznaczenia poziome muszą być trwałe – jeśli ścierają się po tygodniu, to nie spełniają swojej funkcji.

 

Podsumowanie:

Jeśli chcesz, by w Twojej firmie wszystko działało jak w szwajcarskim zegarku – łącz oznakowanie pionowe i poziome. Pion niech informuje a poziom niech prowadzi.